Het is het gemis van iets anders meer dan enkel een verlies een gebrek een tekortkoming een verlangen Het is het gemis van een zaak die aan het hart gaat
Een jaar later was er geen dag voorbij in het hoofd van de vreemde die langs liep toen ik stierf voor jouw ogen niet langer, nee in jouw armen verdwenen in dat oneindige diepe van jouw zwarte zwarte zelf.
Yours Truly
Ingedeeld onder: Daily do's, Diepe zuchten, Feel the love, Insecurities, Madness, Nighttime depth
Het is gek om te zien hoe.
Zinnen onafgemaakt. Maar een punt.
“Er is geen sprake van ‘Er was eens…’, niet van ‘leven en laten leven’, sterker nog, eigenlijk was er nergens sprake van.”
Een leien dakje noemen ze dat. wat. Achtergebleven parelreflecties op het ooglid van een magere vreemde. vreemdeling.
“Zonder haar zelfvertrouwen, die was ze thuis vergeten. Eerst een kop koffie halen bij het zaakje om de hoek. Misschien als het niet druk was kon ze nog even terug hollen en hem ophalen, en anders maar een dagje zonder.”
Je adem op haar huid. Je lippen op haar wang. Je handen op haar lichaam. Je neus in haar haren. Je blik op haar ziel.
Oh wat heerlijk om die rol te mogen vervullen.
Soms weet ik niet of ik het speel of niet. Hoe durfde ik te zeggen dat ik twijfelde. Dat doe ik soms, maar dat ligt diep. Diep diep. Ik voel niet zoveel. Maar ik weet dat ik het koud heb nu en dat ik warmgehouden wil worden door maar een persoon. Jammer dan :”D want die is er niet.
Ik krijg een onbehaaglijk gevoel van de woorden die we te vaak zeggen, omdat ik ze nu kon zeggen. Kon zeggen. Het voelt anders. Vertrouwd juist? Ik wil het menen, ik wil het omdat ik een reactie krijg.
Je bent fijn.
Jij is fijn.
Integriteit. Jij draait mijn molen, ik drop jouw veters.
Hoe kan ik niet glimlachen.
Thinking about you all day.
Yours Truly
Achter haar rees een donkere wolkenlucht op, terwijl ze met strakke passen vooruit beende. Ze had geen doel of bestemming, slechts een afspraak met zichzelf. Niet zou haar kunnen stoppen want nimmer nooit zou ze te laat komen, ze kon zichzelf niet teleurstellen. Natuurlijk zou ze haar bestemming nooit bereiken omdat ze die niet had, maar het ging dan ook niet om een ontmoetingsplaats.
En alsmaar weer
blies de wind
het meisje van haar sokken.
[/denkbeeldig deuntje]
Yours Truly
Thee hoort in zakjes en stiekem zijn het gewoon blaadjes die smaak afgeven aan warm water. Maar wie drinkt er nou gewoon heet water?
Vanuit mijn ooghoeken zie ik soms de zon opkomen.
Yours Truly
Ingedeeld onder: Dreaming away, Express yourself, Feeling happy, Madness, Nighttime depth
Achter elke knipoog zit een verhaal, achter elke aanraking een leven. Minder dan dat kan ik niet nemen. We zijn wie we zijn omdat we zijn geweest. Zodra de muziek verstomt en de herinneringen vervagen, met flakkerende tussenpozen wederkeren en weer uitsterven, is er niets meer van je over.
De wereld kent je niet meer.
Niemand is in mijn lot deelgenoot, niemand waagt zich aan mijn sloten. Het is ook geen kwestie van forceren en openbreken, het is een kwestie van wachten tot de tijd haar werk doet. Geduld zorgt voor toegeeflijkheid.
Er zijn beloftes die je maakt om nooit meer na te komen, al dan niet met opzet of kwade bedoelingen. Er schuilt in ons allen een leugenaar. Wie gelooft dat martelmethodes enkel waarheden op doen waaien is naïef. Plaats jezelf in het martelwerktuig van je eigen geest en ga na of jij nooit een uitweg hebt verzonnen als het je te moeilijk werd. Jezelf hebt verteld wat je wilde horen.
We zijn een werktuigelijk concept van onze voorgangers. En zoals al onze voorgangers willen we dat niet zijn. Onvoorspelbaarheid is zo voorspelbaar. Het geloof is ons lang geleden vergaan, God bestaat al niet meer sinds het moment dat iemand hem een naam gaf. God is de naam voor het onverklaarbare, maar desalniettemin een verklaring. Geloof niet in sprookjes. Ontken niet langer hun waarheden, het sprookje dat zijn we zelf.
We zijn te klein om te kunnen inzien dat niets ertoe doet.
We vallen achterover in onze eigen kots uit eerbied voor het onbekende, hoe nederig is dat. Hoe vernederend?
De struikrovers houden je in de gaten. Kniel.
Yours Truly
Titel: Ze veroordelen wat ze niet kunnen begrijpen.
Ingedeeld onder: Bitter thoughts, Daily do's, Diepe zuchten, Express yourself, Feel the love, Insecurities
Je zachte susgeluiden deden me niets, ik wilde niet gerustgesteld worden toen er niets mis was met me. Het enige dat me vreemd toescheen was het feit dat het me niets deed. Het deed me juist niets. Je wordt ziek van me.
Bitter.
Ik wist het eigenlijk al, nou, niet met die woorden, maar wel gevoelsmatig. Het zakte me naar de maag.
Tot zo.
Yours Truly
Als ik je ooit een brief zou schrijven, zou dat dan nu zijn? Ik schrijf wel, maar heb geen aan doel nog noch een eerlijke aanleiding. Misschien is minder dan dat alles wel genoeg. Alleen jij weet hoe het gaat. Meer dan eens voel ik me afhankelijk, verlangend naar iets waarvan ik niet weet dat ik het ga krijgen. En niet zo zeer het hebben doet ertoe als wel het uitnodigende dat ik zo graag zou zien. Vanbinnen is het nooit geheel duidelijk, het is troebel als water waarin zand is opgestoven. Ik maak me daar niet druk om, maar ben gewoon alleen.
Yours Truly
Ha, heerlijk:
een allang vergeten deel van jezelf hervinden op papier.
(oorspronkelijke titel: <van onbekende datum>)
Zonderland. Afgezonderd. Zonder hoop. Zonderling. Uitgezonderd. Noorderzon.
Liefdeslessen leer je niet uit een boek. Levenslessen evenmin.
Niemand zal je zeggen dat een wijs woord minder wijs is als het heeft geregend, maar zeg me niet dat jij nooit verlangend naar de ijzige maan kijkt.
Ik heb het koud, krijg kippenvel van de muziek en van het feit dat ik een aanvulling mis. Ik ben afgezonderd van mijn reflectie.
Het is niet zo dat ik in deze situatie zit vastgeroest, ingesleten in de steen en gevangen in de onervarenheid van een kind.
Er staan krassen op mijn hand, littekens; nieuwe, net gevormde voren in de palm van mijn hand. Als ik mijn hand omdraai zie ik een lijn in exact dezelfde richting. Ze vormen een kruis, maar alleen als ik me dat inbeeld.
Ik heb genoeg van mezelf, alleen maar omdat ik bang ben dat een ander dat anders krijgt. Ik voel me een zeurkous, zal dat zeggen, alleen om gerustgesteld te worden, om iemand te laten zeggen dat ik wel eens bang mag zijn. Of alleen, of of.
Kon ik iemand maar pijn doen.
Oude nummers die me altijd in dezelfde stemming terugdringen. Ik kies ervoor, ik vecht er niet tegen, ik heb het nodig. Ben eindelijk alleen, wil alleen zijn, niet gestoord worden, maar voel me toch zo ontzettend verlaten. Want ik mis mijn schaduw, mijn reflectie, mijn helft van alles. Mijn lobbes.
Ik zonder me af. Heb het alleen zijn en de muziek hard nodig. Rouwen om het leven.
Yours Truly
In een ver verleden had ze de zeewind op haar gezicht gevoeld, het zout op haar lippen geproefd terwijl een paar warme armen haar schouders omsloten. Die tijden leken ver weg nu ze eenzaam in haar bed lag. Alles wat ze de laatste tijd zag was het kleine stukje wereld zichtbaar door het viezige venster naast haar. De maan leek verder weg dan ooit en ze vroeg zich af of ze hem na deze nacht ooit nog zou zien.
Ze slaakte een diepe zucht en wendde haar blik af, vermeed datgene dat naast haar in de hoek stond en knipperde een opwellende traan weg. Misschien kon ze de slaap nog vatten voordat ze een allerlaatste keer op reis zou gaan.
Yours Truly
Je fascineert me. Op onverklaarbare wijzen. Niets dan de checklist leidt me in jouw richting. Je woorden verontrusten me. Mijn woorden verontrusten jou niet. Mijn gemoedstoestand doet je niets. Het is niet erg. Let the feelings go. Het gaat niet om het leven of het duurzame ervan. Het gaat niet om je lichamelijke toestand, het gaat om je wil om te doen wat ik voor je heb uitgezocht. Ik vrees nu het ergste en ik – ik zal de enige zijn. Niets kan je deren, maar jij mij wel. Dit alles voelt vreemd en onwaar, en ik zal geen minuut verspillen zonder jou.
Het gewoel in m’n buik zegt dat het nog niet af is, maar m’n hoofd zegt van wel. Een schoon vel papier zal geen inspiratie met zich meebrengen. Echter.
Yours Truly
